Archive for maart, 2007|Monthly archive page

Uitgewezen gezin mag blijven

Vandaag gelezen in de krant: een familie uit Kazachstan met uitwijzingsbevel mag blijven. Dochter en zoon lopen nog school. Als zij uitgewezen worden, kunnen ze hun schooljaar niet afmaken, en zullen ze hierdoor onherstelbare schade oplopen. De uitspraak van de rechter zorgt er nu voor dat ze zeker het schooljaar kunnen afmaken. Volgens de rechter primeert in sommige gevallen integratie op illegaliteit. Voor het gezin hangt nu alles af van hun regularisatieaanvraag of ze echt mogen blijven.
Deze week hoorde ik dat iemand van de VLD gezegd heeft dat Patrick Dewael geen regularisatiebeslissingen meer zou ondertekenen tot aan de verkiezingen van 10 juni. Geen idee of het klopt. Maar laten we ervan uitgaan van niet …

Advertenties

Regularisatie

Gisteren was ik op een debat georganiseerd door Vluchtelingenwerk Vlaanderen.  Zij hebben een memorandum gemaakt voor de federale verkiezingen en de politieke partijen waren uitgenodigd hier hun visie over te geven op de algemene vergadering: vertegenwoordigers van de sector en het bredere middenveld.  

Eén van de items was regularisatie van mensen zonder papieren.  Nu ongeveer een half jaar geleden werd in de kamer een ingrijpende wijziging van de asielwet goedgekeurd.  Daarin werd nauwelijks iets geregeld voor de mensen zonder papieren.  Mensen die vaak al jaren lang in België verblijven, Nederlands spreken, hun kinderen hier naar school sturen, …  Mensen die overleven in de illegaliteit, in het zwart werken, de eindjes aan elkaar knopen en geen zekerheid hebben over wat de toekomst zal brengen.  Toen de wet in het parlement besproken werd waren er betogingen, overal in het land werd er kerk– en zelfs schoolasiel georganiseerd.  Kinderen trokken naar het kabinet van Dewael, er waren actiecomités zoals Hop …  De vraag van de mensen zonder papieren was (en blijft): zorg voor een duidelijke, transparante, structurele manier om regularisatie te regelen.  Nu is er het berucht artikel 9.3 dat eigenlijk niets zegt, behalve dat de minister beslist.  Zo’n vage wet zet de deur open voor willekeurig beleid.  De mensen zonder papieren, Vluchtelingenwerk, Forum Asiel en Migraties, … vragen dat er in artikel 9.3 duidelijke criteria komen én dat er een onafhankelijke regularisatiecommissie komt die over de aanvragen beslist. 

Geen gehoor dus in het parlement.  Nu een half jaar later pleit Spirit voor een generaal pardon: geen criteria, maar eenmalig mensen zonder papieren regulariseren.  Gisteren op het debat lichtte Stijn Bex dat standpunt toe.  Hij zei: criteria zullen te stringent zijn, te beperkt, bovendien zal het zorgen voor een toevloed van mensen die denken hier papieren te kunnen krijgen.  Maar laten we gewoon iedereen een generaal pardon geven, en dat herhalen telkens als de nood hoog is.  Iemand uit de zaal vroeg: u wil dat dus herhalen, gaat dat dan niet zorgen voor een toevloed van mensen?  Ik zei: wat is het verschil tussen een recurrent generaal pardon met een criterium in de wet dat als iemand hier x aantal jaar is en duurzame bindingen kan aantonen hij of zij in aanmerking kan komen voor regularisatie?  Ik vind dat mensen zonder papieren recht hebben op een structurele wettelijke regeling.  Dat er in de wet bepaald wordt wanneer iemand voor regularisatie in aanmerking komt en hoe de beslissing genomen wordt.  We hebben dat toch voor alles en iedereen?  Er is toch bepaald hoe je Belg kan worden, de fiscale amnestie bepaalde met criteria hoe je zwart geld wit kon wassen, zelfs bouwovertredingen kan je regulariseren.  Maar als het over mensen gaat, die vaak zelfs niets verkeerd gedaan hebben, dan houden we het liever vaag, nietszeggend, … en wordt dat verdedigd vanuit menselijk oogpunt.  Nochtans is er inspiratie genoeg, Progress Law, Ecolo, FAM, … maakten allemaal wetsvoorstellen. 

Dus nee, ik ben het niet eens met Stijn Bex.  Een duidelijk beleid vraagt criteria. 

De kijker, de kiezer en de andere:  Jos Geysels over regularisatie.

Bye Bye Wegenvignet

Het wegenvignet wordt afgevoerd.  Goed zo.  Want een wegenvignet is gewoon een ordinaire belasting voor buitenlanders.  Terwijl een belasting sturend moet zijn.  En mobiliteitsheffingen moeten ervoor zorgen dat het gedrag van de weggebruikers veranderd wordt, minder de wagen nemen, meer openbaar vervoer, de fiets of te voet.  Zodanig dat er minder vervuiling is en minder congestie.  Modal shift heet dat met een duur woord.  En dat kan je bekomen met een slimme kilometerheffing.  Je betaalt per kilometer dat je rijdt, dus volgens de afstand, maar ook volgens het tijdstip en de plaats.  Zo zou je bijvoorbeeld meer betalen als je ’s morgens op de kleine ring in file staat, want de veroorzaakte vervuiling is groter.  Unizo is ervoor gewonnen, de SERV is enthousiast, in Nederland komt het er.  In Vlaanderen met Kathleen Van Brempt nog nadenken tot deze middag om haar standpunt te bepalen.  Eigenlijk is ze tegen.  Omwille van de sociale aspecten.  Wat met iemand die ’s nachts werkt en niet op zijn werk geraakt? Wat met arme mensen die hun auto nodig hebben?  Nu. De bedoeling van een slimme kilomterheffing is mensen te laten betalen per kilometer dat ze rijden.  Dat wil dus zeggen variabele kosten.  Als je het invoert moet je dus gelijktijdig de vaste kosten afschaffen.  Nu betaal je jaarlijkse verkeersbelasting én accijnzen op de aankoop van brandstof.  Dat heeft totaal geen effect om mensen minder te laten rijden.  Integendeel, de autoverplaatsingen stijgen, ondanks de investeringen in openbaar vervoer.  En bovendien is het ook geen eerlijke belasting: of je nu veel of weinig rijdt, de verkeersbelasting blijft hetzelfde.  Als je met een 4×4 ’s morgens een uur in de file staat veroorzaak je bovendien enorom veel vervuiling die betaald wordt door de maatschappij.  Sociaal onrechtvaardig dus.  Bovendien worden sociaal kwetsbare groepen het meest getroffen door die vervuiling: zij wonen het dichtst bij de verkeersaders, wonen in de slechtste huizen, bezitten vaak geen auto en hebben te kampen met een onderaanbod aan openbaar vervoer.  Want ondanks de vele investeringen in openbaar vervoer is basismobiliteit nog altijd geen feit.  De opbrengsten van de kilometerheffing kan je bovendien gebruiken om te investeren in openbaar vervoer.  De meest kwetsbare groepen profiteren er dus wel van: zij zullen minder last hebben van milieuvervuiling en een beter aanbod van openbaar vervoer. 

Volgens de MINA-raad zou een slimme kilometerheffing minder voertuigkilometers opleveren (-15%) en daardoor een positieve invloed hebben op files.  De milieuwinsten zijn nog groter: -15% CO25, -23% fijn stof, -42% NOx. 

Ik ben er echt helemaal voor.  Ik vind niet dat je moet betalen om je auto stil te laten staan in de garage.  Nu hebben we nog ministers nodig van mobiliteit die het idee het overwegen waard vinden.  Om het debat op gang te trekken is er alvast een resolutie van Groen! in het Vlaams Parlement.

Hoofddoek Grouwels

Brigitte Grouwels heeft het licht gezien.  Ze wil een algemeen hoofddoekenverbod voor Brusselse ambtenaren.  Hallo?  Ze is staatssecretaris van gelijke kansen, heeft ze geen andere katten te geselen?  Er blijkt zelfs niet 1 vrouw met hoofddoek te werken in de Brusselse administratie.  Als je weet dat 1 op 3 in Brussel van allochtone origine is lijkt het me toch op zijn minst verdacht dat er niemand met een hoofddoek in de Brusselse administratie werkt.  Doet me wat denken aan 8 oktober. Toen wilde Picqué verbieden dat bijzitters een hoofddoek zouden dragen.  Hij slikte dat gauw in, want hoeveel vrouwen met hoofddoek zijn er wel niet in Brussel die hieraan aanstoot zouden nemen.  Trouwens, mijn vriend die nog in Molenbeek moest stemmen had een bijzitster met hoofddoek, en zijn reactie was: het vervullen van die vervelende burgerplicht, is dat niet het ultieme bewijs van integratie?  Voor je het weet gaat de discussie over ben je voor of tegen een hoofddoek.  En is het nu wel of niet integrerend.  Wel ik heb er lak aan.  Vorige week moest ik naar de gemeentelijke administratie voor een stedenbouwkundige vergunning voor een zonneboiler.  De ambtenaar heeft me schitterend geholpen.  In het Nederlands!  Dat verwacht je toch van een ambtenaar?  Idem als het gaat over de energiepremies.  Nergens krijg je zoveel subsidie als in Brussel.  Wat verwacht je dan als “klant”? Dat de administratie snel werkt en snel je geld teruggeeft.  Maakt het dan uit of de persoon die jouw dossier behandelt een hoofddoek draagt?  Nee toch.  Vorige week nog werd in Sint-Niklaas bewezen dat je racisme en discriminatie kan overstijgen met een positieve boodschap.  Al die discussies over hoofddoekverboden zorgen alleen maar voor meer intercultureel onbegrip.  Volgens mij heeft een staatssecretaris van Gelijke Kansen andere prioriteiten: zorgen voor diversiteit op de werkvloer, in de eerste plaats bij de overheid, dat allochtonen daar bovendien niet alleen te vinden zijn in lagere functies, …  Hoofddoeken zijn voor mij een symbooldiscussie, een doekje voor het bloeden.  Wie iets wil doen aan emancipatie heeft wel andere katten te geselen.  Allochtone werkloosheid – in Brussel bijzonder schrijnend –  aanpakken bijvoorbeeld.  Praktijktesten invoeren als bewijsmiddel over discriminatie.

Trouwerijen

Politici die trouwen, wat een gedoe.  Walter Vandenbossche, Brussels Parlementslid voor CD&V, gaf de receptie voor zijn huwelijk in de gebouwen van de VGC. Het leverde een hilarisch filmpje op. Consternatie natuurlijk, want de gebouwen van de VGC zijn niet bedoeld om trouwrecepties in te organiseren van zetelende parlementsleden.  Walter Vandenbossche verdedigt zich door te zeggen dat hij verliefd is:  wat doe je als je verliefd bent en je wilt er iets mooi van maken?  Ja, wat een vraag.  Als ik zou trouwen dan wil ik graag een receptie op een strand.  De receptie zou dan beginnen bij eb.  Er moeten van die hoge tafels zijn, en mannen in pitteleers die drank en hapjes serveren.  Als het dan vloed wordt moeten al die tafels verzet worden en moet iedereen zijn broek oprollen.  Volgens mij levert dat mooie foto’s op.  Ik kan dat wel willen, maar een strand dient daar natuurlijk niet voor.  Let alone het afval dat het zou veroorzaken wat je op een receptie toch niet kan vermijden.  Ik zie het al gebeuren, iemand komt aan met een plastiek tasje vol met kdootjes.  Dat zakje vliegt de zee in.  Het duurt 3 seconden om zo’n zakje te maken, maar in de natuur breekt het niet af.  Het kan 400 jaar duren voor zo’n zakje verdwijnt. Er zouden al 150 miljoen zakjes in de Noordzee liggen.  Plastic komt in de voedselketen terecht, en zo zitten we in een vicieuze cirkel.  Maar soit, de trouwreceptie.  Vandenbossche zei dat hij beter wat had nagedacht, maar ja hij was verliefd. Stel dat alle mensen die verliefd zijn niet meer zouden nadenken.  Dat zou nogal zorgen voor hilarische toestanden.  Stel dat ik zou vergeten op 12 mei om de verkiezingslijst in te dienen.  En dan zou zeggen, ja ik had beter wat nagedacht, maar ik was verliefd.  Wie zou dat nu geloven? Of stel nu, je doet mondeling examen en je hebt een black out, zou je dan wegkomen met te zeggen, ik kan niet nadenken want ik ben verliefd?  Nu ja, wie heeft het zelf niet ooit meegemaakt?  Ik stel voor dat Walter Vandenbossche het goed maakt met een publieke receptie in de gebouwen van de VGC.  Iedereen kan dan eens rondkijken, iets drinken en eten, en zo heeft de belastingbetaler er dan ook iets aan.

Joschka & Klimaat

De Europese lentetop besloot dat we in Europa tegen 2020 20% broeikasgassen moeten reduceren. Joschka Fischer vroeg: is het een nieuw Maastricht of een nieuw Lissabon? Om vervolgens zelf te antwoorden: een nieuw Lissabon, want iedereen is het eens. En iedereen is het eens omdat er geen concrete actie is.
Lees verder

Joschka Fischer

Ik was dit w-e in Berlijn voor een meeting van de European Green Party. Het is altijd heel leuk, wel veel vergaderen, maar er wordt ook altijd veel gegeten en gedronken. Dan blijkt ook altijd het verschil tussen Nederlanders en Belgen: wij drinken bier van het vat, de Nederlanders kiezen steevast voor bier uit een flesje. Deze keer was ik echt blij dat ik meekon, want op vrijdag gaf Joschka Fischer een keynote speech over de 50stige verjaardag van het Verdrag van Rome. Hij was minister van Buitenlandse Zaken tussen 1998 en 2005, hij verliet de politiek toen Angela Merkel haar grote coalitie sloot. Hij zei toen: met mij verdwijnt de laatste rock en roller uit de Duitse politiek. Maar hij zei ook: het is nu aan de jongeren om het over te nemen.

Het was Joschka Fischer die tegen Rumsfeld zei “Excuse me, I am not convinced” toen Amerika steun zocht voor de oorlog tegen Irak. Hij is ook een euro-optimist. En wij zijn grote fan. Jan Mertens by the way, is voorzitter van de Joschka fanclub.
Lees verder

Spaarlamp

Vorige week gaven Eloi Glorieux en ik een infoavond over kernenergie en klimaat in Steenokkerzeel. Uitgenodigd waren mensen uit Kampenhout, Steenokkerzeel, Zemst, Kortenberg. Tom was er ook, de zoon van ons groen! gemeenteraadslid Erik Torbeyns. Ik ken Erik al een tijdje, want hij werkt ook voor Groen! Ik ken ook zijn vrouw, van wie ik een prachtige tekening thuis heb, en hun 3 zonen die altijd mee gaan op zomerw-e. De jongste verjaart trouwens meestal tijdens het zomerw-e. Maar nu was Tom er dus.

Eloi hield een hele uiteenzettting dat kernenergie niet economisch is, niet milieuvriendelijk, niet veilig en dat het de verspreiding van kernwapens in de hand werkt. Ik vulde aan dat de electriciteitsvraag in de toekomst essentieel is. Want wat die vraag gaat zijn, daarover net verschillen al die studies van mening. Greenpeace gaat uit van 3,5% energiebesparing, terwijl D’Haeseleer en Voka uitgaan van 1 à 2% stijging. En dan concluderen zij: dus heb je wel een kerncentrale nodig.

Maar je kan het ook omdraaien. Er is immers een heel potentieel aan energiebesparing en energie-efficiëntie. Een beleid dat daar niet op inzet, speelt de nucleaire lobby in de kaart. En dan houd ik altijd een pleidooi voor productnormen: alleen nog energiezuinige toestellen, die bovendien maar 1 watt gebruiken in standby. Eén van mijn stokpaardjes: verbied de gloeilamp. Verlichting is 15 à 20% van het huishoudelijk budget. Met spaarlampen heb je 80% lager gebruik. Alle gloeilampen weg, dan kan je nog een kernreactor afzetten.

Vandaag vertelde Erik dat Tom vorige week vrijdag na school thuis kwam met een zakje spaarlampen. Want op zijn kamer hing er nog geen enkele spaarlamp. Hij had voor 70 EUR spaarlampen gekocht. Geweldig. Volgende keer krijgt hij er 3 kussen bij.

90 km/u

Gisteren gaan eten en drinken met de collega-studenten, een informeel ontmoetingsmoment zodat we ons nog eens student kunnen voelen (zoals vroeger).   Een bonte verzameling: rooie rakkers, iemand met een tuned car, een andere die vroeger moest vertrekken want zijn kinderen waren alleen thuis, een liberaal zonder partij, …  Heel leuk.  De discussies: over bedrijfswinsten en werklozen, examens, een huis kopen, …  En natuurlijk kwam ook 90 km/u ter sprake.  Omwille van het fijn stof en de luchtkwaliteit.  Fijn stof zorgt voor 13.000 vroegtijdige overlijdens in België.  Het komt van uitlaatgassen, maar ook de verwarming van gebouwen speelt een grote rol. 

Trager rijden, dus langer onderweg, vroeger vertrekken enzoverder.  Ik zei, het is misschien maar 10 minuten verschil.  Ja, maar wel 10 minuten vroeger opstaan, en dat is veel om 7u ’s morgens, antwoordde M. die een bedrijfswagen heeft (diesel, mét tankkaart).  Zeker als je om 1u nog op café zit.

Fijn stof is een typisch 2de generatie milieuprobleem. Je ziet het niet, je voelt het niet, je merkt het niet. Er iets aan doen vraagt een ambitieus beleid: niet alleen trager rijden, maar vooral zorgen voor minder voertuigkilometers. Nadenken over bedrijfswagens: 1 op 2 van de nieuwe wagens die er jaarlijks bijkomen zijn bedrijfswagens.  Als dat diesels zijn of zware voertuigen, ja dan hoef ik er geen plaatje bij te maken.  Bij M. kozen ze gewoon voor de goedkoopste deal, niet onlogisch.  De groenen gaan mijn bedrijfswagen nog afpakken zei hij.  Ik zei: jouw bedrijfswagen draagt niet bij aan de sociale zekerheid.  Hij: ik betaal er wel voor elke maand.  Hij krijgt elke 2 jaar een nieuwe wagen, op 1 jaar tijd deed hij al 49 000 km.  Ik doe er zo’n 3000, maar ik heb geen bedrijfswagen natuurlijk.  Da’s ook niet de moeite om een auto te hebben zei K. vanop de achterbank.  Want om 1u ’s nachts rijdt er ook geen metro, dus speelde M. voor taxi.

Nu ja.  We zouden al kunnen zorgen dat alle bedrijfswagens op zijn minst groene wagens zijn: hybride wagens, 3 liter wagens, weet ik veel.  Zo zorgen voor een ecologische omslag in het wagenpark.  Verder anders gaan belasten: per gereden kilometer en veroorzaakte vervuiling, niet om je wagen in de garage te laten staan, een slimme kilometerheffing dus. 

Ondertussen is bekend dat er zo’n 1000 overtreders zijn.  M. reed precies 90 zei hij.  Een boete uitgespaard, een pint extra.

Red de ijsbeer!

Op het werk hebben we een ijsbeermania dankzij collega Jan Mertens.  Door een andere collega Els is Jan een fervent blogger geworden.  En alletwee zeggen ze dat ik ook moet bloggen.  Ik had al een tijd geleden een blog opgestart, maar ik was mijn paswoord vergeten.  Dan komt er van bloggen niets in huis.  Jan had me al eens een soepstokje toegeworpen, maar dat bleef dus zonder antwoord.  In ruil liet ik maar wat reacties op Jans ijsbeerblog.  Maar kijk, nu heb ik het paswoord van deze blog kunnen resetten, en kan ik zelf ook bloggen.  Waarschijnlijk sluiten Els en Jan nu weddenschappen over hoe lang ik het zal volhouden.  We shall see …

ps: voor het soepstokje: op 1: verse aspergesoep, op 2: verse kervelsoep, op 3: prei met kikkererwten en citroenolie