Archive for april, 2007|Monthly archive page

Huren en de overheid

Alleen wie huurt krijgt niets van de overheid, staat vandaag in De Standaard.  Wie een eigen huis koopt of bouwt kan profiteren van de fiscale aftrek, kan beroep doen in Vlaanderen op de verzekering gewaarborgd wonen, en kan een fixe renovatiepremie krijgen.  Ook voor sociale huurders is er ondersteuning.  Behalve voor huurders.  Ook de huurprijzen zijn volledig vrij.  Resultaat: mensen met een laag inkomen die niet in een sociale woning terecht kunnen moeten beroep doen op een dure private huurmarkt.

Er gaat heel wat geld naar de fiscale aftrek.  In 1999 1,6 miljard EUR, terwijl op de Vlaamse begroting maar 0,332 EUR stond voor het woonbeleid.  De aftrek is federaal, de gewesten zijn bevoegd voor het woonbeleid: sociale woningen, het kwaliteitsbeleid van de woningen, huursubsidies, ….  Er zijn dus heel wat meer middelen voor wonen dan de Vlaamse begroting laat vermoeden.  Ik heb niets tegen ondersteuning, maar wel voor iedereen, ook voor huurders.  En ik zou ook graag zien dat mensen met een laag inkomen extra ondersteund worden.  De armoede in België blijft hoog, en woonkosten maken een als maar groter gedeelte uit van het gezinsbudget.

Als je kijkt naar het totale fiscale voordeel gaat 40% daarvan naar de 20% meest welvarende huishoudens.  10% gaat naar de 20% minst welvarende huishoudens.  Hogere inkomens genieten dus meer van de aftrek dan lagere inkomens.  Daarom werd het systeem aangepast door de woonbonus.  De woonbonus beperkt het bedrag van de maximale aftrek.  Maar het effect blijft hetzelfde, want een gelijke aftrek betekent niet noodzakelijk een gelijk voordeel.  Het voordeel stijgt immers met het inkomen, voor de hoogste inkomens is het dubbel zo hoog als voor de laagste inkomens.

Het addertje onder het gras steekt hem in het feit dat dit allemaal geregeld wordt via de personenbelasting.  In Duitsland en Engeland werkt men daarom met een systeem van rechtstreeks premies.  Een idee dat ook gelanceerd wordt in Het Klimaatboek.  Waarom niet de hypothecaire aftrek uit de personenbelasting halen en omvormen tot een maandelijkse ecologische woonpremie voor de huur, aankoop of ecologische renovatie van woningen?  Deze premie zou dan wonen en huren op dezelfde manier behandelen.  Gezinnen die nu genieten van de fiscale aftrek gaan er niet op achteruit, en de arme gezinnen kunnen er wel van genieten.  Voor de lage inkomens kan je ook nog denken aan andere maatregelen zoals huursubsidies en richthuurprijzen. 

Iedereen heeft wel de mond vol van betaalbaar wonen, maar verstaat daaronder meestal alleen de eigenaars.  Die zijn met 75% in België, de sociale huurders ongeveer met 5%.  De overige 20% verdient denk ik ook overheidsaandacht.

Jobopbod

De VLD wil de komende legislatuur 200 000 jobs.  De sp.a 260 000.  Wie biedt meer?  Het is een bijzonder wrange boodschap als net vorige week ook bekend werd dat er bij Opel 1400 banen op de tocht staan.  Eerder verloor Volkswagen de Golf, meer dan 3000 banen weg.  En dan zijn de onrechtstreekse banen nog niet meegerekend.  In augustus vorig jaar verdwenen bijna 900 jobs bij Agfa Gevaert in Mortsel.  Dit allemaal terwijl de bedrijfswinsten nog nooit zo hoog geweest zijn.  Op het totale inkomen zijn er meer bedrijfswinsten dan loon.

In het jobopbod focust de VLD vooral op de hoge loonlasten, terwijl sp.a alle heil verwacht van activering.  Maar hoe kunnen wij qua loonlast ooit concurrentieel zijn met pakweg China?  Hoe ver kan je gaan in de activering?  Kan je iemand van 55 ontslagen bij Afga gaan omscholen om via pwa aan kinderopvang te doen? Er zit sleet op de discussie.  Want natuurlijk maken loonlasten en activering deel uit van het verhaal, maar is het wel daartoe te herleiden?

Welke jobs hebben nog een toekomst?  De Vlaamse industrie is relatief jong, energie-intensief en olie-afhankelijk.  En daardoor zeer kwetsbaar.  Want energie- en grondstoffenprijzen zullen in de toekomst hoog blijven.  2005 was economisch een moeilijk jaar, als de olieprijs 10% stijgt, dan daalt het BNP met 0,5 of 1%.  Dus wat met de Antwerpse haven?  Met de chemie?  De staalraffinaderij?

Ook nu iedereen wakker ligt van klimaatverandering kijken velen naar de industrie.  Behalve Verhofstadt, die zegt dat de industrie al genoeg gedaan heeft.  Maar niets doen, zal ons pas pijn doen.  Want als onze industrie niet verandert, zal die tegen 2030-2050 hopeloos verouderd zijn, en dreigen we terecht te komen in een Waals scenario.  Vandaar dat klimaatopwarming tegengaan een opportuniteit is voor onze industrie.  Onze industrie moet een voortrekkersrol spelen en energiezuinig, CO2-arm worden, en tegelijkertijd inzetten op spitstechnologie.  Kijk naar Duitsland, daar zijn 1,5 miljoen banen in de ecologische sector, 3,5% van alle banen.  Veel van die banen kwamen in regio’s met een hoge laaggeschoolde werkloosheid.

Industrie en klimaat kan je volgens mij niet los van elkaar zien.  Ik ben er zelfs van overtuigd dat werkgevers een bondgenoot kunnen zijn in de strijd tegen klimaatopwarming.  Qua broeikasgasuitstoot moet de industrie een strenge doelstelling krijgen, maar wel een eerlijke, en die op voldoende lange termijn gezet wordt (wat mij betreft door de Europese Commissie).  In plaats van lijdzaam toe te zien hoe de ene job na de andere verloren gaat, willen wij 1% van ons BNP investeren in klimaatbeleid.  Dat zal zorgen voor jobs.  En nee, ik plak er geen aantal op.   Want het aantal jobs is niet te herleiden tot een simpele quiz-vraag, maar is wel een eerlijk debat waard dat kijkt op iets langere termijn, en niet blijft steken op loonlasten of activering.

Handelsrecht

Zelfde probleem voor handelsrecht, niet op terras, maar in de bib van de KUB. Over iemand die op een veiling een schilderij laat verkopen en vindt dat het veilinghuis geen goede prijs bekomen heeft. Het is een commissiecontract, zover ben ik al.

De Lijst

Vandaag de lijst voorgesteld voor Brussel Halle Vilvoorde.  In het park, mét ijsbeer natuurlijk.  Crocs aan de voeten.  Gekregen van mijn hippe vriendinnen.  Klaas, de zanger van, vindt dat maar watersloefkes.  Maar de hippe vriendinnen (grote fans van Klaas) zeggen dat het geen watersloefkes zijn.  Maar Crocs.  En niets zo handig en aangenaam als crocs.  Dus kreeg ik ze, met gekko’s erop, een rode en een gele. 

Het is een hele goede lijst, met mensen overal uit Brussel en Vlaams Brabant.  Schepenen, gemeenteraadsleden, mensen actief in tal van verenigingen, geëngageerd rond tal van thema’s. Alles wat Groen! is op een lijst met 22 effectieven en 11 opvolgers.  Nu campagne!

TV Brussel.

Voorrechten & Hypotheken

Zondagmorgen, mooi weer, muren gepleisterd, macbook in aanslag, volle pot koffie, terras: poging om taak voorrechten & hypotheken af te werken. Wat een mooie dag.

Jos Stassen en de Ijsbeer

Campagneleider met campagnemascotte
Jos Stassen met Ijsbeer

Bartlet for Kyoto

Martin Sheen was gisteren in het Europees Parlement voor de uitreiking van de Energy Globe Awards.  Die belonen projecten van over heel de wereld rond het gebruik van alternatieve energie of rond rationeel energiegebruik.  In seizoen 6 van de West Wing ging aflevering The Hubbert Peak ook over renewables.  Hilarische intro waar Josh een testrit maakt met een 4×4 en al bellend achter het stuur een Toyota Prius ramt.  PR-ramp voor het Witte Huis dus moet Josh een White House Task Force on Alternative Energy leiden: get some alternative energy spokespeople in here for a meeting right away, wind, solar, hamsters in wheels, what ever is out there today.

De aflevering werd genomineerd voor een award van de Environmental Media AssociationMensen uit de hernieuwbare energie sector waren op hun tenen getrapt door een aantal quotes.  CJ bijvoorbeeld wil dat de task force iets oplevert en wil Josh op het einde van de dag een persconferentie zien geven:

CJ:  You standing with people in Birkenstocks in front of the press.                                         
Josh: Birkenstocks?
CJ: And bicycle clips.

Ik heb er toch goed mee gelachen in elk geval.

Darfur

United States Holocaust Museum en Google hebben de crisis in Darfur op Google Earth in beeld gebracht. 2,5 miljoen mensen zijn op de vlucht, 300 000 zijn vermoord, meer dan 1600 dorpen vernield. De internationale gemeenschap laat begaan, vooral door China die zijn vetorecht gebruikt in de VN Veiligheidsraad. China neemt namelijk 2/3 van de Sudanes olievoorraad af, én levert tegelijk wapens en militaire vliegtuigen. Ik schreef eerder al over de lezing van Joschka Fischer in Berlijn waar hij onder andere zei dat de nood aan een gemeenschappelijk buitenlands beleid van de Europese Unie nog nooit zo groot was. Hij verwees ook naar Darfur. Wie is daar? Niet Europa, wel China. En de reden dat China daar is, is niet uit menslievendheid, wel voor de olie.

Er is weinig aandacht voor het conflict in Darfur. Maar België zetelt op dit moment in de VN Veiligheidsraad. Jan Wouters en Tom Ruys schreven in december vorig jaar in een opinie dat België brede onderhandelingservaring heeft én voldoende expertise in bepaalde dossiers om in de Veiligheidsraad een rol van betekenis te kunnen spelen. De auteurs denken zelf aan de Darfurcrisis. En bovendien kaarten ze aan dat België best consequent gemeenschappelijke EU-standpunten zou nastreven. Op dit moment is Karel De Gucht in Congo, en als hij terug is zal hij van het ene lijsttrekkersdebat naar het andere moeten. Nadien zijn er 2 jaar geen verkiezingen. Net evenlang als het zitje van België in de Veiligheidsraad. Van mij mag Karel De Gucht minister van buitenlandse zaken blijven. En hopelijk valt Darfur dan niet tusen de plooien.

Het Limburggevoel

Er zou zoiets bestaan als het Limburggevoel. Door het Limburggevoel zou de stroopfabriek uit Borgloon de monumentenstrijd gewonnen hebben. 163 494 kijkers stemden voor de stroopfabriek. Ik heb maar 1 uitzending gezien en toevallig die over de stroopfabriek. En ik moet zeggen, ik was helemaal verkocht. Een prachtig gebouw, én toch ook wel een beetje de underdog in de wedstrijd. Gisteren weer Limburggevoel, want Stijn Meuris had gratis pannenkoeken beloofd als de Stroopfabriek zou winnen. 22 400 mensen aten 26 000 pannenkoeken en 5000 potten stroop. Ik ben ook pannenkoekenverslaafd. Vooral als ontbijt op zondag, met bruine suiker. Ik vind het wel plezant, Limburggevoel. Ok, op andere plaatsen proberen ze zo’n gevoel na te apen: de grote bbq in Antwerpen met de werken aan de Leien, of nieuwjaarsreceptie in Gent, maar dat is toch niet hetzelfde als het Limburggevoel in Limburg. Limburg is toch nog altijd Limburg. In Limburg heb je alles: er is carnaval, er rijden gratis bussen, er is veel groen, en in Tongeren krijgen de asielzoekers zelfs een verjaardagskaartje. Limburg kan misschien dienen als good practice voor Yves Leterme die toch op zoek was naar tips die het samenleven kunnen bevorderen? Misschien eens op stap gaan naar Limburg, pannenkoeken gaan eten. Hij krijgt er Johan Danen gratis bij. Voor eventjes wel maar. Want Johan zorgt bij ons voor het Limburggevoel: rustig, bedachtzaam, relax. Voor geen geld van de wereld zouden we dat kunnen missen, zelfs niet voor 26 000 pannenkoeken.

De ijsbeer en Johan lusten ook graag pannenkoeken.

De ijsbeer

was op de Ronde van Vlaanderen. De Standaard pagina 26!