Archive for november, 2007|Monthly archive page

Bali

Nu BHV naar de Griekse Kalender verwezen is, zou je denken dat het parlement zich met andere zaken zou bezig houden.  Niets is minder waar.  Volgende maandag begint in Bali de VN Klimaatconferentie waar iedereen het zal proberen eens te worden of en wat voor opvolger er komt voor het Kyotoprotocol dat afloopt in 2012.  Het federaal parlement stuurt twee parlementairen mee in de Belgische delegatie, waaronder mezelf. Dus dacht ik, naar daar gaan is 1 ding, maar dan zou op zijn minst het parlement zich ook wel moeten uitspreken over klimaat en Kyoto. Tijdens de verkiezingen om het groenst, dat zou geen probleem mogen zijn.  Dat dacht ik maar.  Oranjeblauw wou er niet van weten.  Niet nodig, niet belangrijk, niet aan de orde.  Of nee, wel belangrijk, maar nog niet nu.  Of: ja wel belangrijk, maar niet in België.  En dus: in de commissie leefmilieu: niets geen standpunt, over niets.  Eerst heeft oranjeblauw gedurende een uur de commissie laten schorsen om onder elkaar te vergaderen en toen kwamen ze terug en zeiden ze: wij stellen voor dat de hele tekst vervangen wordt door 1 artikel dat zegt dat we het eens zijn met de ministers.  Huh? Was het parlement er niet net om tegen de ministers te zeggen hoe ze zich zouden moeten opstellen?  Niet dus blijkbaar.  We zullen zien wat het wordt in de plenaire vergadering morgen.

Advertenties

Day after

Ik ben al heel de dag BHV mails aan het antwoorden. Scheldmail (volksverraadster, u hoort voor een Vlaams – Nationale Rechtbank), mails van mensen die het niet eens zijn met Groen!, mails ook van mensen uit Vlaanderen, Brussel én Halle Vilvoorde die fier zijn op Groen!, en dan nog een pak mails uit Wallonië.Er is al veel gezegd, ook in de reacties op het vorige bericht.

Eigenlijk vallen mij drie dingen op.

1. Over Vlaamse en Franstalige arrogantie

De enen verwijzen naar de Vlaamse arrogantie (eenzijdige stemming van BHV), de anderen naar de Franstalige arrogantie (bijvoorbeeld de actie van het FDF om Frans te spreken in de gemeenteraad in de faciliteitengemeenten). Maar weinig mensen steken de hand in de boezem van de eigen gemeenschap. Wat te denken van een Yves Leterme die tegen een RTBF journalist zegt: va te faire foutre, of van een Olivier Maingain die in mijn gemeente Koekelberg de FDF verbood op de lijst van de burgemeester te staan omdat er een mevrouw van CD&V op die lijst stond. Het water is te diep aan beide kanten, en in plaats van een brug te zoeken blijft iedereen peddelen in zijn eigen groot gelijk.

De arrogantie is een feit aan beide kanten van de taalgrens. Om Didier Coernelle te citeren: democratie veronderstelt het respect van minderheden, maar ook andersom, het respect dat er een meerderheid is, en dus dat de plaatsen en vormen van dialoog en beslissing moeten gerespecteerd worden.

2. Splitsing van BHV = splitsing van België?

Langs Franstalige kant leeft de idee dat de splitsing van de kieskring de eerste stap zou zijn naar de splitsing van het land. De Vlaamse onafhankelijkheid wordt verdedigd door het Vlaams Belang, en ook door de NVA, maar staat niet in het kartelprogramma van CD&V/NVA. Toch propageren de Franstalige media, maar ook het FDF en in mindere mate de PS dat de meeste Vlamingen separatisten zouden zijn. En in plaats van over BHV te discussiëren wordt de inzet van de discussie plots België en haar voortbestaan. De Vlamingen vragen meer autonomie voor Vlaanderen, de Franstaligen repliceren dat het voortbestaan van België op spel staat. Waarom zou een volgende ronde in de staatshervorming niet op zijn plaats zijn? Vriend én vijand weet dat niet alles rond draait in dit land. Waarom zou een gezond debat over bevoegdheidsverdeling tussen de federale overheid, de gemeenschappen en gewesten, de provincies en de gemeenten niet aan de orde zijn? Ik denk dat het meer dan ooit nodig is, al is maar om aan te geven hoe Vlamingen en Franstaligen samenwerking en overleg willen organiseren, iets waar ze al meer dan 150 dagen in falen.

Of om Philippe Van Parijs te citeren: de enige manier om vooruit te gaan is een politieke dynamiek wars is van het communautair opbod.

3. Wat na de stemming?

Vorige week zou een historische dag geweest zijn. Op de website van Lijst Dedecker staat: eindelijk laat de leeuw zien dat hij nog klauwen heeft? Maar wat hebben de Vlamingen bereikt sinds woensdag? Ik vrees bitter weinig, want hoe realistisch is de splitsing vandaag de dag? Of om Bert Anciaux te citeren: Het was een vooraf ingestudeerd nummertje. Net zoals gisteren: de stoere Vlamingen stemmen in de commissie de splitsing van BHV en tegelijk wisten ze dat daarmee de splitsing van BHV verder weg was dan ooit. Maar ’t klonk toch goed, nietwaar?

5 minuten politieke moed laat eigenlijk vooral een grote leegte.

Oplossing BHV verder weg dan ooit!

150 dagen na de verkiezingen is er nog altijd geen regering, en zelfs nauwelijks zicht op een mogelijke regering.  Blijkbaar staat goed bestuur voor geen bestuur.  Het enige waar men het de voorbije 150 dagen het over eens geraakt is, is over een aantal rechtse maatregelen die de klok terugdraaien.

De voorbije 150 dagen zijn de verschillende gemeenschappen in ons land alleen maar verder uit elkaar gedreven.  Blijkbaar is het niet mogelijk om op een normale manier te onderhandelen.

Groen! is voorstander voor een oplossing voor Brussel Halle Vilvoorde, in de lijn van het arrest van het Arbitragehof.  Voor Groen! is dat een splitsing van BHV.

Door de onkunde van de traditionale partijen die niet tot een akkoord kunnen komen is een oplossing voor Brussel Halle Vilvoorde vandaag verder weg dan ooit.  De vraag is of de splitsing dichterbij komt, of realistisch wordt door een eenzijdige stemming van de ene gemeenschap tegen de andere.  Ik vrees van niet.  de oranjeblauwe onderhandelaars zullen de stekker uit het stopcontact trekken en ons land zal verzanden in een institutionele crisis.

 Al maanden is het communautaire debat een debat van polarisering waar beide grote gemeenschappen vaak met getrokken messen tegenover elkaar staan.  Ons land heeft geen nood aan een institutionele crisis of politiek immobilisme.   Daarom hebben we ons onthouden in de Commissie Binnenlandse Zaken.