Vette vissen, lepels suiker en borrelnootjes

Culinaire metaforen en staatshervorming gaan hand in hand.  Het was Jan Jambon van N-VA die eerst sprak over een vette vis, voorzitter Bart De Wever over een lepel suiker, en de borrelnootjes dat kwam van CD&V-jongerenvoorzitter Bert De Brabandere. Bourgondiërs die N-VA’ers?  Misschien gewoon goed bedacht.  De finaliteit voor N-VA is een onafhankelijke Vlaamse staat.  Nu een stapje, straks nog eentje, op 15 juli een paar stapjes tegelijkertijd.  Moraal van het verhaal: het is nooit genoeg.  Net zoals een vette vis weliswaar zorgt dat je met een voldaan gevoel van tafel gaat, maar er niet voor zorgt dat je ’s morgens geen honger meer hebt in een lekker ontbijt met een zacht gekookt eitje en een knapperig stokbrood. 

Advertenties

1 comment so far

  1. De man van Zoniën on

    Als de boel niet draait, nooit gedraaid heeft en waarschijnlijk nooit zal draaien, dienen er pragmatische oplossingen gekozen worden. En die pragmatische oplossing dient in sé niet slecht te zijn voor Vlamingen, Brusselaars en Walen. Een soeverein Vlaanderen, waar de rekeningen kloppen en dat solidair is (transparant én constructief) met zijn buren kan een positieve zaak zijn voor iedereen in dit land waarvan de houdbaarheidsdatum reeds lang verstreken is. Met emotie worden noch landen bestuurd, noch rekeningen betaald. België heeft zijn kansen gehad!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: