Een boek voor Leterme

Leest de premier goede boeken die tot wijsheid strekken? Een vraag met een stortvloed aan tips. Marc Reynebeau en Siegfried Bracke maakte een lijstje van 10 boeken. Maar wat een zwaar, saai lijstje. Niet dat ik Rik Coolsaet of Hugo Claus of Cicero op zichzelf saai zou vinden, maar de combinatie van die 10 boeken, amaai. Zouden ze zo op mijn nachtkastje liggen, ik sliep in de zetel.

Moet een boek tot wijsheid strekken? Ik vind van niet. Een boek is iets fantastisch. Je krijgt het als cadeau (hint hint hint), je geeft het als cadeau, je kiest iets in de bib, in de boekenwinkel, je leent iets bij een vriend of vriendin, … Een boek is eigenlijk meer een avontuur. Natuurlijk kan je iets lezen om iets te leren. Zo ligt bij mij nu de nieuwe van Jeffrey Sachs, Common Wealth, naast de zetel. En het is een publiek geheim dat ik een grote fan ben van Heat van Monbiot, dat slingert rond ergens in huis. Er is ook een nieuw klimaatboek uit: Hot Topic van David King en Gabrielle Walken, dat ligt op de nachttafel. Zelfs het vervelende boek van Johan Aelbrecht dat alle parlementsleden opgestuurd kregen, Klimaatrelativisme ligt daar. Ik las het want de man zou komen spreken bij ons in de Commissie Energie, echt er staan een aantal beweringen in zonder verwijzing of referentie en die gewoon niet kloppen.

Maar ik lees eigenlijk nog het liefst fictie. En zo weinig fictie in het lijstje voor Leterme, wel goede fictie, maar zo de verplichte fictie. Het serieuze fictiewerk, dat bekroond en algemeen gewaardeerd wordt. Een probleem? Zeker niet. Maar Leterme, die man is premier. Die moet zich afjakkeren, afpeigeren, van hot naar her hollen. Ik vind dat je die man een plezier moet doen met een ongewoon boek. Een ontdekking. Een plezant boek. Iets anders dan anders, iets anders dan wat altijd weer op de lijstjes opduikt.

3 voor Leterme. Totaal arbitrair gekozen, niet in volgorde van voorkeur, en wat zomaar in mij opkomt. Dus niet gewikt, gewogen, tegen het licht gehouden.

  1. Marina Lewycka: a short history of tractors in Ukrainian. (of het andere: two caravans: zit op dit moment in mijn handtas)
  2. Nicole Krauss: history of love. Hoewel Jan maar bleef zeggen dat het zo’n mooi boek was, wou ik het niet lezen. Toch geen melig liefdesverhaal. Maar ik las het vorig jaar op vakantie en in 1 woord: prachtig.
  3. Hanif Kureishi: something to tell you. Ik zag het vorige week in Waterstones, kocht het niet, maar wil het zeker lezen. Het is nieuw werk van hem. Ander nieuw werk waar ik al lang naar uitkeek en dat op de nachtkast ligt: Bridge of Sighs, van Richard Russo.

Ok, het is een beetje vals. Het zijn er eigenlijk 5 geworden. Maar het is iets grappig, iets ontroerend en iets nieuws. Iets anders dan anders. Welk boek vindt u dat Leterme moet lezen? Laat ik er een stokje van maken, en gooien naar boeken addicts Els en Jan, en iemand met een andere kijk Henk. En ook naar Leen, die wel op haar blog niet schrijft, maar naar wie ik soms kan bellen en vragen, zeg Leen, hoe ging dat fragment nu weer van die leap en die klif in The Moor’s Last Sigh, en die me dat dan kan vertellen, waarna ik het weer vergeet, en het haar terug moet vragen.

Advertenties

6 comments so far

  1. leen on

    boeken voor Leterme… dit is wat er spontaan in mij opkomt, ook zonder boodschap in willekeurige volgorde, gewoon goeie literatuur:
    1. White Teeth; Zadie Smith (de beste debuutroman van de laatste jaren denk ik)
    2. The Curious Incident of the Dog in the Night Time; Mark Haddon (origineelste en ontroerendste roman van de laatste jaren)
    en om toch ook een Nederlandstalige roman te noemen:
    3. De Helaasheid der Dingen, Dimitri Verhulst, deze toch met een boodschap voor Leterme… over de andere kant van Vlaanderen

    In de categorie Klassiekers: De Ondraaglijke lichtheid van het Bestaan, Kundera

    Zo’n lijstje doet toch tegelijk veel onrecht aan al die andere schitterende boeken die niet genoemd worden. Maar dat boek van Marina Lewycka dat jij noemt vond ik toch maar niks.

    PS. Hint gesnopen hoor, gelukkige verjaardag Tinne!

  2. Henk on

    In de eerste plaats zou ik hem de Toverberg van Thomas Mann aanraden, de uitgesponnen dialoog tussen de jezuiet en de eerder vrijzinnige (Yves mag zich vereenzelvigen met de jezuiet, het dialogen zijn hem op het lijf geschreven.) Een boek vol zin-geving waarin “les extrèmes se touchent”.

    Een tweede boek is wellicht nog iets ouder, en ik lees het in een vertaling denk ik. Het gaat over de “permanente” veranderingsprocessen die nodig zijn om een samenleving menselijker te maken, om een samenleving dermate te organiseren dat de zwakkeren ten volle aan bod kunnen komen, een boek waarin geld en macht op een scherpe wijze worden geanalyseerd. “La révolution permanente” van Trotsky vergezelt me sinds mijn tienerjaren en heeft nog niets ingeboet aan actualiteitswaarde, tenzij je een fundamentalistische lezing erop nahoudt. Een aanrader, niet enkel voor Yves Leterme, maar voor de hele linkerzijde van het parlement.

    Volledige tekst op http://www.vanhellem.eu/Henk/Wonen_in_Brussel/Artikelen/2008/4/1_Een_boekje_voor_Leterme.html

  3. Jan Mertens on

    Welke boeken strekken tot wijsheid? Wat een moeilijke vraag… Elk mooi gedicht is misschien op zich al een daad van verzet. Tegenover de manier waarop de politiek de taal inneemt en gebruikt, is mooie fictie steeds het beste antwoord.

    Er zijn oneindig veel boeken te noemen.

    Ik heb de voorbije weken enorm genoten van het schitterende boek “Kalme Chaos” van Sandro Veronesi. (Zie ook http://janmertens.blogspot.com/2008/03/kalme-chaos.html ) Een erg ontroerend boek over hoe een vader omgaat met de dood van zijn vrouw en de liefde voor zijn dochter.

    Ik vond ook “Nachttrein naar Lissabon” van Pascal Mercier heel mooi. (Zie ook http://janmertens.blogspot.com/2008/02/stel-dat-je-uit-je-gangbare-leven-zou.html ) Het is een boek om traag te lezen. Het gaat in op heel wat morele vragen. En dat op een manier die heel wat interessanter en zoekender is dan het cynisme en het marketingdenken die zo oprukken in de politiek.

    En over wijsheid gesproken. Op dit moment ben ik bezig in het nieuwe boek van Siri Hustvedt: “The Sorrow of an American”. Ik leerde haar kennen via het hartverscheurend mooie boek What I Loved. Een verstillend boek, dat nog erg lang aan je huid blijft kleven.

  4. muggenbeet on

    via els belandde het ondertussen bij mij…maar ik moet er nog over nadenken 😉

  5. cursief huigje on

    ondertussen heb ik mijn cursieve boekkeuze voor Yves genoteerd op mijn blog.

  6. […] apr Die Tinne toch: op haar verjaardag gooit ze een stokje, met zogezegd een serieus onderwerp (“Welke […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: