Staes fietst – 2

Update van Barts fietstocht:

Vandaag 118 kilometer afgehaspeld. Vooral het eerste deel van Geraardsbergen tot Doornik was kei lastig. De eerste 10 kilomet van Geraardsbergen tot Lessines ginegn nog, want dat was fietsen naast de Dender. Eens de taalgrens over zag je de slechtere wegen. Het jaagpad langs de Dender werd een heel smal modderbaantje. Maar het tientral blauwe reigers en de vele eenden met jongen maakte veel goed. Vanaf Lessines was het klimmen en dalen. Glooiend landschap. Niks onoverkomelijks maar wel lastigf wan de wind zat zoals gisteren op kop. Daarboevnop kwam een malse motregen. Niet erg aangenaam dus. Mijn tempo was dan ook bijzonder laag. Ik haalde net de 20 km/uur niet. In Doornik wachtte K. op een terrasje. Wat koolhydraten ingeslagen via een bijzonder lekkere spaghetti bognese. Toen ik terug op de fiets kroop deed mijn poep verschrikkelijk pijn. Hopelijk speelt de “zadelpijn” me niet te veel parten. Het tweede deel van Doornik naar Cambrai verliep beter. Was ik ingerodeerd of deed de spaghetti haar werk? De wind bleef tegenwaaien en net over de Frans-Belgische grens ontsnapte ik aan een gevaarlijke tuimelpartij. Bij het naar beneden rijden aan een snelheid van ruim 40 kilometer/uur stak een hond plots de baan over. Ik miste hem net. Ik had geen helm op dus dat was dubbel gevaarlijk. Het glooiende landschap tussen Doornik en Cambrai is préachtig. Eigenlijk reed ik van watertoren tot watertoren. Dat betekent dus in de praktijk: klimmen en dan zalig dalen. Mijn gemiddelde werd wat beter. Onderweg een patisserie binnengesprongen voor een rijsttaartje en wat water en cola. Dat laatste drink ik nooit, maar nu kon ik de cocasuikers echt goed verdragen.

 

Het tweede gedeelte reed ik ook onder een loden zon. Mijn hoofd ziet rood als een tomaat en mijn broskopje biedt de weinig bescherming voor mijn hoofdhuid. Morgen moet ik zeker een koerspet opzetten. De Ibis van Cambrai ligt jammer genoeg buiten het centrum. Toch eerst gedoucht en dan naar het centrum gereden. Mooie stad. Echt Vlaams met een prachtige kathedraal en een pracht van een belfort. De grote markt telt heel wat Vlaamse gevels. Ik heb me dan ook maar aan de mosselen met friet gewaagd.

 

Morgen wordt de koninginnerit van deze negen dagen fietsen: bijna 130 kilometer tot Compiègne. De gids van de Santiago de Compostella route waarschuwt me al: tussen Cambrai en St. Quentin heel erg glooiend met heel erg lange beklimmingen. Dat wordt weer duwen. Vandaar gaat het dan naar Noyon en dan naar Compiegne. Ik breng zeker een bezoek aan de “replica” treinwagon waar op 11.11.1918 de Duitse overgave na WOI werd getekend.

 

Bart

Advertenties

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: