Archive for augustus, 2008|Monthly archive page

Zatte Daerden

Daerden stort zich volgens een aantal berichten nogal stevig in de drank blijkbaar, zo erg zelfs dat Nalbandian hem erop aan sprak.  Bert Anciaux zegt in een reactie dat er nogal altijd zwaar gezopen wordt in de politiek.  Zoals bijvoorbeeld tijdens een van de laatste nachtelijke zittingen in het parlement.  Elke donderdag is het plenaire, die begint om 14u15 met actuele vragen.  Dat duurt zo ongeveer tot 17 à 18 uur. Als er dan nog een pak ontwerpen of voorstellen op de agenda staan, kan het wel eens tot midden in de nacht duren.  Ik denk dat bij de laatste nachtelijke zitting het in de namiddag ook nog koers was.  Dat begint dan met een aantal pintjes, vervolgens wordt er gegeten, met wijn natuurlijk, en daarna opnieuw wijn of pintjes.  Want niet iedereen zit de hele tijd in het halfrond, maar loopt wat over en weer tussen het halfrond en zijn of haar bureau, en voornamelijk, tussen het halfrond en de koffiekamer.  Als het lang duurt durft de alcohol nogal eens rijkelijk vloeien.  Bij drank hoort vertier.  Aan politiek vertier geen gebrek toen tijdens die bepaalde zitting.  De ene fractie zette de Internationale in, en een andere niet nader genoemde fractie de Marseillaise.  De koffiekamer is enkel toegankelijk voor parlementsleden, daarom waarschijnlijk zijn deze zangtalenten niet te bewonderen op youtube.

Fietsen en examens

Ik ben op vakantie geweest…  met de fiets!  Bagage aan de fiets, fiets op de trein, fiets op de boot.  Niet evident.  Want de fiets mag niet op de Thalys, en de fiets mag ook niet op de meeste tgv’s, tenzij gedemonteerd en in een speciale hoes.  Dus in plaats van 1 uur 20 naar Parijs, moesten wij nu eerst naar Lille, en om naar Lille te geraken moet je ook nog overstappen in Gent, of Mons of Tournai.  In Parijs! Niet te doen! Overal bordjes met fietsroutes, zelfs fietspaden, en vooral: hopen fietsers.  Wat impliceert: auto’s die gewoon zijn aan fietsers, en dat maakt volgens mij of fietsen in een stad leuk is of niet, of auto’s en bussen gewoon zijn aan fietsers.  In elk geval, na twee weken, was ik vastbesloten om voor eens en voor altijd mijn reserves bij fietsen in Brussel opzij te zetten.  Een goede fiets, wat getraind in bergop rijden, en als fietsen in Parijs leuk is, zo dacht ik bij mezelf, dan moet dat in Brussel toch wel een pak beter gaan dan dan ik dat tot dan toe in mijn hoofd had.  Vergeten mijn recente Anspachervaringen: bijna van de fiets gereden door die stoere jochies in hun boemcar, vergeten ook alle wagens die op de fietsstroken staan aan de verkeerslichten.  Nee nee, fietsen in Brussel rules!

Mijn goede voornemens hebben welgeteld 5 volle minuten geduurd.  Op weg van het Noord naar huis, aan het tweede of derde verkeerslicht, waar eerst twee bestelwagens nog wat gas gegeven hadden om voor ons aan het licht te zijn, maar wij gewoon rustig door de wagens tot de fietsopstelstrook reden.  Toen bleken die chauffeurs druk gesticulerend heel wat commentaar hadden dat wij voor hen stonden op de fietsopstelstrook.  Een diepe zucht, en ja, Brussel is dus wel anders dan Parijs.  Ik geef het nog wel een kans.  Maar fietsen in Brussel daar moet je gewoon een fietsactivist voor zijn.  

Na de vakantie is het nu weer examentijd.  8 vakken resten mij nog tot aan mijn einddiploma.  Ik ga er nu geen woorden aan vuil maken, maar sinds 7 juli probeer ik om mijn examenrooster in orde te krijgen.  Op dit moment moet ik 3 vakken afleggen op 2 dagen, waarvan 2 op 1 dag.  Hoewel volgens het reglement op 2 opeenvolgende dagen geen examens zouden mogen georganiseerd worden is het mij tot op vandaag niet gelukt die ene dag dat ik er twee heb te ontdubbelen.  Ik zoek dus een dubbelganger.  Kandidaten mogen zich melden.