Archive for januari, 2009|Monthly archive page

Tihange 4

Geen moeite teveel voor de MR om de kerncentrales langer open te houden.  Altijd als het over kerncentrales gaat staan ze op de bres om te pleiten dat ze langer zouden open blijven en dat men er nieuwe zou bouwen.  Ze hebben nu een resolutie geschreven waarin ze pleiten dat Doel 3 & 4, net zoals Tihange 3 & 4 langer zouden openblijven.  Maar waar ligt Tihange 4?  Volgens mij is dat een café, maar geen kerncentrale.  Dus van de MR mogen 3 kerncentrales langer open blijven én 1 café.

Resolutie – pagina 9

Gratis emissierechten – 2

Toen vorige week bekend werd dat de NMBS 28 miljoen euro wil terugvorderen bij de NMBS was Electrabel er als de kippen bij om te stellen dat het logisch is om gratis rechten door te rekenen.  Logisch?  Pervers lijkt me eerder het juiste woord.  Toch maar eens checken bij Minister Q, bevoegd voor ondernemen.  Zijn antwoord was duidelijk, nee, het is niet logisch, en het zorgt voor een ongeoorloofde winst.  Verdere stappen laat hij echter over aan de Minister van Energie.  Maar die kijkt de kat op de boom en wacht af.  Het ziet er dus voorlopig niet naar uit dat de bedrijven veel van hun 1,2 miljard zullen terugkrijgen.  Wordt vervolgd!

Gratis emissierechten – 1

In mei publiceerde de federale energieregulator CREG een studie waarin ze uitgerekend hebben hoeveel de bedrijven betaald hebben aan de stroomproducenten, Electrabel en SPE, voor emissierechten die de stroomproducenten zelf gratis gekregen hebben.

Sinds 2005 moet elk bedrijf voor elke ton CO2 die ze uitstoten een emissierecht indienen.  Dat is Europese regelgeving.  Elk bedrijf krijgt op voorhand, bij het begin van een periode, een bepaalde hoeveelheid emissierechten toegewezen.  Gratis.  Stoot het bedrijf minder CO2 uit, dan kan ze de overschot verkopen.  Hebben ze er te weinig, dan moeten ze rechten aankopen.  De stroomproducenten rekenden echter de gratis rechten aan op de factuur als kost, ook al kregen ze die rechten gratis.

Dit is overal in Europa gebeurd. RWE verdiende in Duitsland tussen 2005-2007 5 miljard aan de doorrekening van gratis rechten.  Electrabel en SPE in België 1,2 miljard.  Voor de periode 2008-2012 kunnen de windfall proftis oplopen in Duitsland tot 34 miljard.  In Spanje tot 4 miljard.  In Engeland tot 15 miljard.

Dit is onethisch en een financiële aderlating voor de bedrijven.  Bovendien, iets wat gratis is, is geen kost.  Sinds mei is er nog niet veel gebeurd met de studie van de CREG.  De NMBS, een groot stroomafnemer, blijft niet bij de pakken zitten, en vorder 28 miljoen euro terug van Electrabel.  Desnoods voor de rechter.  Maar de energieminister blijft zeggen dat hij nu nog niets kan doen.  Hij wil nog afwachten.  Verder studeren.  Overleg afwachten.  Hoe lang nog eigenlijk?  Uiteindelijk zijn de bedrijven het grootste slachtoffer van deze besluiteloosheid.  En ook voor de periode 2008-2012 krijgen de elektriciteitsproducenten nog een aanzienlijke hoeveelheid rechten gratis.  Dus moet de minister twee dingen doen.  Kijken hoe die 1,2 miljard kan terugvloeien naar de bedrijven.  En een regeling uitwerken om tussen 2008-2012 windfall profits te vermijden.  Niets doen is geen optie.