Archive for maart, 2009|Monthly archive page

Gas- en elektriciteitsprijzen

Elk jaar publiceert de Europese Commissie een verslag over de stand van zaken van de interne markt gas en elektriciteit.  Daarin wordt een overzicht gegeven of de lidstaten de Europese wetgeving goed en tijdig omgezet hebben, de situatie op de klein- en groothandelsmarkten voor gas en elektriciteit, de evolutie van de prijzen, het gedrag van de consument, …

Globaal gezien zijn de prijzen voor gas en elektriciteit in België meer gestegen dan in de andere lidstaten, en meer dan het Europees gemiddelde.  Er is wel een verschil tussen gas en elektriciteit. 

De elektriciteitsprijzen stegen in de EU gemiddeld 2%, maar in België stegen ze 13%.  Slechts in twee landen is elektriciteit voor de gezinnen duurder: in Cyprus en in Ierland.  Voor u het steekt op de taksen: het gaat over prijzen zonder belastingen.

De prijzen voor gas zijn in de EU harder gestegen dan die van elektriciteit: gemiddeld tussen 5 en 7%. In België ook meer dan het Europese gemiddelde, hier zijn er 7 landen met hogere tarieven.  Het verslag vermeldt ook de prijsstijgingen voor de industrie een pak steviger zijn.

Globaal is de conclusie van de Europese Commissie dat de gas- en elektriciteitsmarkten nog te geconcentreerd zijn: teveel in handen van 1 of slechts enkele spelers.  Zo verwijst de Europese Commissie naar Nederland om die stelling hard te maken.  In Nederland liggen de prijsstijgingen beneden het EU-gemiddelde en de Europese Commissie wijt dat aan het hoge percentage klanten dat van leverancier verandert.  Dus zegt de Europese Commissie als er maar genoeg spelers zijn, en dus genoeg concurrentie dan werkt het wel.

Een conclusie die voor België al eerder te lezen was in een studie van de federale energieregulator, zeg maar waakhond, de CREG. Bij de prioriteiten staat daar in het eerste punt: de marktmacht van de dominante speler moet aangepakt worden.  Voor wie er nog aan zou twijfelen, de dominante speler in België is Electrabel.  Zegt de CREG: diens evenwichtig uitgebouwd machinepark, dat mede door te kunnen beschikken over versneld afgeschreven kerncentrales steeds de infra-marginale eenheden levert, is binnen België niet beconcurreerbaar. Passende maatregelen zijn absoluut vereist.

Ik kan nu al op een blaadje geven dat het Europese voortgangsrapport aanleiding zal geven tot een batterij parlementaire vragen.  Elke keer als er in de krant iets over prijsstijgingen verschijnt struikelen politici over elkaars voeten met een batterij aan voorstellen: maximumprijzen, sterke energieregulator, …  Niet dat er van al die aankondigingen door de meerderheid al iets ter harte is genomen.  Wat bevoegd minister Paul Magnette tot nu toe gedaan heeft is voornamelijk forfaitaire kortingen geven op gas en elektriciteit, 250 miljoen afluizen van Electrabel, en vooral regels gemaakt die ervoor zorgen dat het andere deel van uw factuur, met name de prijzen voor distributie, ook een pak zullen stijgen.  Daar bovenop loopt u als consument nog een daling van gemiddeld 20 euro op uw gasfactuur mis, omdat dankzij alweer Paul Magnette binnenkort de gastransittarieven anders worden bepaald (voor de goede verstaander: in het voordeel van Suez, in het nadeel van de consument).  Veel structureel (uitgezonderd dan de nieuwe regels voor distributie & transit) komt er dus niet bij kijken.

Marktmacht aanpakken?  Niets! Eigenlijk is de marktpositie van Electrabel altijd mooi beschermd geweest door de traditionele politici, en wie weet zelfs afgekocht voor die schamele 250 miljoen. Nochtans zijn er genoeg voorstellen, onder andere in de studie van London Economics, ook beoordeeld door de CREG, om iets te doen aan het opdelen van het productiepark van Electrabel. Productiepark opdelen impliceert meer spelers. Meer spelers, meer concurrentie, dus lagere prijzen.

Minister Q liet in december wel een balonnetje op.  Als Electrabel niet dringend, zoals afgesproken in de Pax Electrica, productiecapaciteit zou afstaan aan een andere speler, zou de groep een belasting gepresenteerd krijgen van 750 miljoen euro.  Nauwelijks enkele weken later kondigde Electrabel aan dat ze capaciteit ruilt met EON, en zo komt EON dan wat nadrukkelijker op de Belgische markt. Maar lagere prijzen zullen er niet komen: Electrabel maakt een beetje minder omzet en winst in ons land en een beetje meer in Duitsland.  EON op haar beurt maakt wat minder omzet en winst in Duitsland, wat meer in België.  Met andere woorden, ze doen elkaar de duvel niet aan en de consument zal er niets van merken. Van Q hebben we sindsdien niet veel meer gehoord.

Nochtans is het eigenlijk echt heel simpel.  De wet op de kernuitstap voorziet in een geleidelijke sluiting van de kerncentrales vanaf 2015. Het is het handigste en makkelijkste instrument om onze elektriciteitsmarkt te moderniseren, open te breken en concurrentieel te maken.  Door het sluiten van de kerncentrales worden we minder afhankelijk van 1 energiebron, en vooral van 1 energiespeler. Er komt plaats voor nieuwe productiecapaciteit, bij uitstek hernieuwbare energie, waardoor we de Europese energiedoelstellingen zullen halen. Stoppen met de wet in vraag te stellen impliceert eindelijk de broodnodige investeringen aantrekken en mogelijk maken. En de Belg die wint: meer jobs in de sector van hernieuwbare energie, een beter klimaat, meer concurrentie en dus lagere prijzen. 

Nu nog politici die niet verkocht zijn aan Electrabel.

Advertenties

Hospitalisatieverzekeringen

Op dit moment probeert de meerderheid een wetsontwerp over hospitalisatieverzekeringen gestemd te krijgen. Een slecht ontwerp! Als gevolg van deze wet zullen de premies willekeurig kunnen stijgen. Het voorziet geen goede regelgeving voor mensen die van verzekering willen veranderen. Wij vinden bijvoorbeeld dat je recht hebt op de reserves die je opgebouwd hebt. Stel je betaalt een aantal jaar premies, vervolgens verander je van verzekering, wat je betaald hebt, zou je moeten kunnen meenemen. Dit is niet het geval. Dus blijft iedereen bij zijn verzekering, en moet je dus elke prijsstijging slikken.

De consumentenorganisaties zijn terecht verontwaardigd. De wet is geschreven door Didier Reynders, en zijn pen werd vastgehouden door de verzekeringnemers. Die hebben natuurlijk een ander belang dan de consumenten.

Vorige week moest er eigenlijk over gestemd worden. Maar de meerderheid was niet in aantal. Vandaag om half drie zouden we opnieuw proberen stemmen. Maar de meerderheid was nog steeds niet in aantal. De oppositie is buiten gegaan, dus kan er niet gestemd worden. Over 10 minuten (half vier) proberen we opnieuw te stemmen.

Aan alle mensen die mij hierover gemaild hebben: de groenen stemmen tegen. Wij vragen vooral dat de wet teruggestuurd wordt naar de commissie om verbeterd te worden. Maar die vraag is door de meerderheid al van tafel geveegd. Ongelooflijk eigenlijk hoe het ene na het andere asociale wetsvoorstel door dit parlement gejaagd wordt én een meerderheid vindt. De hospitalisatieverzekeringen kunnen we nu toch een beetje vertragen…

UPDATE: ook om 15u30 was de meerderheid niet in aantal. Nu kan er niet meer gestemd worden. Pas morgen opnieuw.

Papier

Ik heb nog nooit zoveel oud papier buiten gezet dan sinds ik verkozen ben. Hopen, hopen, en nog eens hopen papier komt hier bijna dagelijks in de brievenbus.  Zoveel dat anderen hier in huis er stapelzot van worden.  Soms zijn de enveloppen zo dik dat het niet in de brievenbus raakt, dan geeft de postbode het af bij de buren, die dan op hun beurt ’s avonds de post komen afgeven. Ik vind het erg sympathiek van de postbode, want dat bespaart mij een trip naar het postkantoor, en vooral een half uur of langer wachten om die dikke enveloppen af te halen.

Ik krijg vanalles. Ik kreeg het boek “klimaatrelativisme” van Johan Aelbrecht en “de crisis voorbij” van Urbain Vandeurzen. Dat laatste is ook gewoon te koop in de boekhandel.  Ik krijg jaarverslagen bij de vleet.  Rapporten, nieuwsbrieven, infokranten, … Van het VBO, Agoria, iets over zorg, iets over levende talen, de kansspelcommissie, de SERV, … alles, alles krijg ik hier in de bus.  

Als al die krantjes gewoon in de bus zouden zitten, zoals Visie bijvoorbeeld, tot daaraan toe. Maar ze komen quasi allemaal met zo’n plastiekje rond. Ergerlijk. Als ik een tafel vol verzameld heb, en de ergernis van de huisgenoten een hoogtepunt bereikt, begin ik, meestal op zondagtochtend, die berg te triëren. De helft gaat gewoon de gele zak in. Makkelijk zou je denken, maar dat is buiten de afzenders gerekend. Want drie kwart steekt hun post in zo’n plastieken omslag. De helft van de tijd ben ik dan bezig met plastiekjes verwijderen.  En dan zit niet alleen de gele zak vol, maar ook de restafvalzak. Plastiek, dat duurt een paar seconden om te maken, en ik denk honderden jaren om af te breken. Dus aub, steek die krant in zo’n afbreekbare omslag.Dat scheurt ook makkelijker open, ben ik minder lang bezig.

Om een en ander in te dijken heb ik al bij een aantal organisaties laten vragen om mij hun dingen niet meer toe te sturen. Maar steeds meer nieuwe organisaties ontdekken dat alle adressen van parlementsleden op de website van de kamer staan. In dat document staat  bij mijn naam echter expliciet vermeld: adres voor briefwisseling, leuvenseweg 21, met andere woorden mijn kantooradres. 

Aan alle afzenders van rapporten, kranten, nieuwsbrieven: als u het echt belangrijk vindt dat ik uw krant lees, stuur ze dan naar mijn kantoor. Ik ben daar elke werkdag. Als ik geen tijd heb om plastiekjes te verwijderen dan doet mijn medewerkster dat, en als ik naar commissie moet en een half uur moet wachten voor mijn vraag aan de beurt is, dan lees ik uw krant, verslag, … Hier thuis veroorzaakt u enkel wrevel en ergernis, en belandt u vaak onverbiddelijk in de vuilbak.  Sorry.

PS: wie graag het boek van Aelbrecht of Vandeurzen wil lezen stuurt maar een mailtje.  Ik stuur het u dan op, … met de post!

Distrigas & de gemeenten

Yes!  De gemeenten hebben gisteren beslist om hun aandelen in Distrigas te verkopen aan ENI.  ENI is een Italiaans gas- en oliebedrijf die vorig jaar Distrigas overnamen.  Distrigas is een commercieel bedrijf dat gas koopt en verkoopt.  De gemeenten zijn al jaar en dag aandeelhouder.  Het levert de gemeenten een mooie cent op in de vorm van dividenden.

Er waren heel wat redenen om die gemeentelijke aanwezigheid in vraag te stellen.  Ten eerste is zo’n aanwezigheid een kerntaak van de gemeente?  De gemeenten verkopen toch ook geen brood, kleding of benzine?

Ten tweede gaat de redening van de aardgasbevoorrading niet op.  Sommige zeggen dat een sterke aanwezigheid garantie zou bieden over de bevoorrading inzake aardgas.  Ik heb dat nooit geloofd.  Wie denkt dat de gemeenten met 25% aandelen kunnen wegen op de beslissingen van ENI kent de Italianen niet.  Ons land is de grootste draaischijf wat betreft aardgas.  Investeren in ons netwerk, onze pijpleidingen, de terminal is veel belangrijker.  Het is erg belangrijk om bijvoorbeeld transitstromen aan te trekken, gas dat via ons land naar ergens anders gaat.  Gas in de leidingen hebben dus.  Dat kan door lage transittarieven te hanteren.  De zekerheid inzake gasbevoorrading is erg belangrijk en essentieel.  Maar daarvoor zijn andere, belangrijkere hefbomen.

Ten derde houdt zo’n participatie een financieel risico in.  Sinds Fortis en Dexia weten we wat de risico’s van commerciële participaties zijn. Stel dat Distrigas marktaandeel zou verliezen, dan gaan ook de inkomsten van de gemeenten naar beneden.

Dat brengt ons op een vierde probleem, dat de gemeentelijke aanwezigheid in Distrigas contraproductief kan werken voor de consument.  Lokale burgemeesters willen natuurlijk dat er zoveel mogelijk geld in het laatje komt.  Een belang dat altijd zal primeren op andere belangen.  In dat belang is het niet interessant dat er nieuwe spelers komen op de markt, die marktaandeel en klanten zouden inpikken van Distrigas.  Terwijl net de consument net wel gebaat is bij een betere marktwerking, om een lagere prijs te betalen voor gas.

Distrigas is haar monopolie kwijt, en dreigt omzet te verliezen.  Een van haar klanten is Electrabel die gas koopt om haar gascentrales te bevoorraden, en om door te verkopen aan de Electrabelklanten.  Maar Electrabel is opgegaan in Gaz de France – Suez.  Mij lijkt het logisch dat Gaz de France zo snel mogelijk zelf gas zal willen leveren aan haar dochter, want goedkoper.

Dus de beslissing van de gemeenten is erg verstandig.  Nu verkopen impliceert 1.5 miljard euro in een keer in het laatje.  58 miljoen voor Antwerpen, 22 miljoen voor Gent, Beerse, gemeente in de Kempen, 3 miljoen euro.  De gemeenten kunnen het geld goed gebruiken.  Ik hoop dat ze er verstandig mee omspringen en dat ze het geld investeren in zaken die dubbel of triple wins betekenen.  Bijvoorbeeld het isoleren van het gebouwenpatrimonium.  Dat impliceert extra jobs, broodnodig nu de ene na andere sanering aangekondigd wordt.  Het impliceert ook een permanent lagere energiefactuur, broodnodig in budgettair moeilijke tijden.  Maar het impliceert ook een pak minder CO2, ook broodnodig om Europese en Kyotodoelstellingen te halen.

Dus goed gedaan van de gemeenten.  Maar nu vooral het hoofd koel houden en het geld verstandig gebruiken.